De waakzame internaut had ze mogelijkerwijs al gespot op de flickr site van de muziekodroom: de foto’s van afgelopen zondag van The Dirty Pretty Things, een zootje ongeregeld ontstaan uit de assen van The Libertines .
De avond dat u en ik een korte poolwinter meemaakten en een sneeuwtapijt van 5 cm meteen heel het land op zijn kop zette, betekende dat heel wat mensen het trotseren van de bergtoppen van ‘de stad H’ aan waaghalzen overliet. Driekwart van de verkochte tickets bleef thuis als een klein geschenk tot aandenken voor het gemis aan winterbanden, dus werd het concert een intiem gebeuren voor enkel de grootste fans.
Voor de performance goed en wel begonnen was werd trouwens al een jonge bewonderaarster, op Pete Doherty-wijze dronken als een dragonder uit de toiletten geplukt om met de ziekenauto (stellig mét winterbanden) afgevoerd te worden richting reutelende maagpomp.
Het concert zelf was wat je van de band kan verwachten – stevig als de kuif van Tante Sidonia na vier dosissen spuitbeton.

Kijk ook eens naar de slideshow, waar de aandachtige kijker op de achtergrond een zwevende Anthony Rossomando opmerkt.

Eigenlijk een wonder dat Marco Haas (alias T.Raumschmiere) nog op zijn benen kon staan na 5 vaten Cristal Alken, maar een microfoonstandaard is qua steun als een boom bij een westerstorm. Het merendeel van toehoorders kwam uiteraard om Monster Truck Driver te horen, maar om de toon te zetten passeerde er eerst al wat (schoon) vrouwelijk volk.
“Een riem, een riem, mijn koninkrijk voor een riem”, dacht ik bij de momenten dat de spaarpot duidelijk om kleingeld vroeg, maar de verdoving bij T. was al ingezet.

In de Stad H. daverden de dolle dubs drastisch door de darmaders. De oorzaak was de doortocht van de viervuldigheid van Confuse the Cat.
Veertien dagen na de albumrelease van Kericky, kwamen de heren hun boreling voorstellen. Opvallend veel fotografen, weinig licht (zoals meestal in de Muziekodroom Club) en een bij sommige momenten drassig geluid, maar toch weer een optreden als een najaarsstorm.
De nieuwe nummers waren zanger Geert Plessers, die als een waardige chef d’équipe over de planken rende, op het lijf geschreven, met op het einde nog een punky toegift.
Ook opvallend: die Dirk Thielemans kan nogal een keel opentrekken (zie de foto’s).

Door het Novastar verslag van gisteren een beetje op de achtergrond gebleven, maar zeker niet minder interessant, was het voorprogramma Selah Sue, oftwel het meisje Sanne Putseys. Een Leuvense artieste met een gitaar (zeer jong nog trouwens, een jaar of 18 denk ik).
Al meteen vlot babbelend met het publiek alsof ze gewoon groenten aan ‘t bestellen was bij de plaatselijke kruidenier. Uitermate charmant.
Kijk nog eens terug naar de reeks van gisteren voor de foto’s die ik maakte van haar, of hier naar een filmpje van haar doortocht in de AB eerder dit jaar.

Jij lelijke kermisvrouw, onbenul
jouw verstand zit in jouw beautycase
en loop zo niet op te scheppen met jouw figuur
jij hebt het sex-appeal van een pot jam
en mentaal ben jij een blinde muur

Gij se liêlijk foêrwijf, trezebees
ae verstaend zit in ae beautycase
en lùpt zù ni te stùffe meh ae figuur
gij eh-g-et sex-appeal van ne pot confituur
en mentaal zedde gij nen blinde muur

van: antwerps.be

Gisteren was het fiêst in de muziekodroom in de stad H. CPEX kwam niet alleen spelen maar ook Sinter-’Guy Mortier’-klaas was ter plaatse met een aantal gouden ‘plotshes’.
En dat was beter dan tv-kijken of naar de radio luisteren want ‘de radio speld wer dezelfsten brol as altijd’