Sue-per

Door het Novastar verslag van gisteren een beetje op de achtergrond gebleven, maar zeker niet minder interessant, was het voorprogramma Selah Sue, oftwel het meisje Sanne Putseys. Een Leuvense artieste met een gitaar (zeer jong nog trouwens, een jaar of 18 denk ik).
Al meteen vlot babbelend met het publiek alsof ze gewoon groenten aan ‘t bestellen was bij de plaatselijke kruidenier. Uitermate charmant.
Kijk nog eens terug naar de reeks van gisteren voor de foto’s die ik maakte van haar, of hier naar een filmpje van haar doortocht in de AB eerder dit jaar.

Joost kennende

Novastar (c) razziphoto.com

Novastar (c) razziphoto.com

Joost Zweegers (of zijn alias Novastar) stelde gisteren zijn nieuw album Almost Bangor voor in Hasselt (Muziekodroom). Vestimentair in orde (een pak achteraan gedecoreerd met kleuren die bijna deden vermoeden dat Joost een carrière als Franse kaas ambieerde), een uitverkochte zaal maar toch hier en daar een misser met een nog niet volledig ingespeelde ploeg.
Gelukkig bleef Joost onder al deze drukte rustig, hij liet het zelfs achterwege zijn kleren uit te spelen deze keer.

Hier de foto’s die ik maakte, smakelijk.

A. is ‘t Stad, de rest is de Parking

CPEX (c) razziphoto.com

CPEX (c) razziphoto.com

Jij lelijke kermisvrouw, onbenul
jouw verstand zit in jouw beautycase
en loop zo niet op te scheppen met jouw figuur
jij hebt het sex-appeal van een pot jam
en mentaal ben jij een blinde muur

Gij se liêlijk foêrwijf, trezebees
ae verstaend zit in ae beautycase
en lùpt zù ni te stùffe meh ae figuur
gij eh-g-et sex-appeal van ne pot confituur
en mentaal zedde gij nen blinde muur

van: antwerps.be

Gisteren was het fiêst in de muziekodroom in de stad H. CPEX kwam niet alleen spelen maar ook Sinter-’Guy Mortier’-klaas was ter plaatse met een aantal gouden ‘plotshes’.
En dat was beter dan tv-kijken of naar de radio luisteren want ‘de radio speld wer dezelfsten brol as altijd’


Kericky, Confuse the Cat

Kericky (c) razziphoto.com

Kericky (c) razziphoto.com

Het zou oneerlijk zijn hier een bespreking te schrijven over de nieuwe cd Kericky van Confuse the Cat.

Maar omdat de wereld een oneerlijk, verderfelijk oord is en Luuk ‘ShameBoy’ Cox (ook verderfelijk) vanuit de Temple Studio’s in Malta erg sterk productiewerk toverde en Fred Kevorkian in New York City zijn mastering uitstekend deed, omdat Get The Bullets een uitstekende eerste single is en Jackal At 10′O Clock al een paar weken door mijn hoofd zindert en omdat de hoes en alle fotowerk van mijn hand is (trouwens, wat vind je van mijn nichtje in indianentooi?) fluister ik toch even zachtjes.

“ga kopen, die nieuwe Kericky van Confuse the Cat” Doen! Beloofd?

Luister hier naar wat Geert Plessers over de nieuwe plaat te vertellen had in ‘Brussel Vlaams’ op Studio Brussel.

p.s. hierbij het artwork (en nog enkele foto’s die de uiteindelijke cd niet haalden)

Sugar Ray Norcia

Voluit Sugar Ray Norcia & The Bluetones ft. Monster Mike Welch en dat is een hele mond vol. Maar wat me vooral opviel, behalve die lange naam was de aanwezigheid van de echte blues mensen. Daar zijn dus al die jeans-jasjes gebleven, en die leren vestjes (liefst nog zonder mouwen) en daar was ***al dat*** bier. Daar!

Ondersteboven van Li Wei

Peking bracht ons niet alleen de olympische spelen, maar ook de wonderlijke foto’s van Li Wei. Ogenschijnlijk gevaarlijke situaties blijken door acrobaten, metalen draden en spiegels opgezette scenes.
Niets is wat het lijkt en alles is de waarheid.

Mensen vallen, zweven, hangen ondersteboven, imiteren een wortel, worden weggeslingerd.

Illusies en toch echt en, zoals de man zelf zegt, geen Photoshop.

Bring Me The Horizon

Een kleffe mond van een avondje Popfolio / een 50mm, een 15mm fisheye en een 16-35mm in de werkkoffer / blitse, gele oorpluggen en een veel te warm, zwart hemd vormden de ragout waarmee ik de muziekodroom gisterenavond betrad voor een avondje beuken en trekken.

‘Er zijn geen helden meer’, of toch. Al tijdens de vooracts van Bring Me The Horizon werd zanger Oliver “Oli” Sykes meermaals aan de zijkant van het podium opgemerkt en vlogen de hormonen uit de frontrijen, als wespen richting een halfleeg blik Fanta.

Voorprogramma’s Ignominious Incarceration, Dees Nuts en Red Shore mochten het podium boenen, waarna BMTH met een korte maar potige sneer zou uithalen.

Een paar foto’s die ik maakte alhier:

en de rest in een Flickr slideshow

Popfolio, de omslag is open

Lene Hardy

En gevierd werd er, gisteren in de Antwerpse Arenbergschouwburg, op de uitreiking van de Popfolio Awards.

Het creatieve nest, dat popfolio dit jaar aanbood voor de scheppende vogels, mocht zijn eieren tonen aan de hippe menigte.

Een heleboel terechte winnaars (want geef toe, voor iedereen die creatief bezig is, is elk platform tot expressie al een overwinning) en een pak mooie, lovende woorden. 

De menigte keek en zag dat het goed was. Popfolio mag een zeer geslaagd initiatief genoemd worden, een begrip voor de toekomst en een stimulans voor de muziekwereld. Social daten op zijn best.

De foto links is Lene Hardy die boyShouting en Lewis Cat de woorden aankleefde.

Een Schtock achter de deur

paulnewmanIk kwam eerder toevallig op deze nogal geheimzinnige site terecht. Op het eerste zicht lijkt het een gewone blog als een ander, maar de hoge kwaliteit van foto’s laat iets anders vermoeden.

“I work at a major stock photo company cataloging images. The majority of the stuff I work with will never see the light of day for no other reason than that most people don’t know it’s available to them. It’s a shame which I’m trying to remedy with this site. As an amateur designer, I occasionally can’t help but play around with the images I see floating across my desk on a daily basis. This site contains the results.”

Fantastisch werk toch … zelfs, sedert vorige week wijlen, Paul Newman stond ertussen. Geniet ervan, zolang het nog kan. Schtock!

Who’s the King?

Kaki King

Kaki King (c) razziphoto.com

Van haar Wikipedia pagina leerden we dat Kaki King het “Guitar God”-etiket bij Rolling Stone Magazine in de wacht sleepte en tevens genomineerd werd voor een Best Original Score Golden Globe Award dankzij de muziek die ze speelde voor de film Into the Wild.
Ook mocht ze ooit samen met The Foo Fighters touren en wie kan dat nog zeggen?

Wat ik gisteren leerde was dat deze King (het koninginnetje is maar een luttele 1m50 groot trouwens) haar vrouwtje kon staan in een lekker gevulde Club van de Muziekodroom in De Stad H.

Veel nummers van haar nieuwe cd “Dreaming of Revenge”, meestal instrumentaal, maar af en toe kwam ook de kat in haar naar boven.
 

Kijk eerst eens naar Playing With Pink Noise, live in “The Late Show” van “David Letterman”

en vervolgens naar de foto’s die ik maakte van de show gisteren.